Έχουμε εξελίξεις?

Όπως είναι γνωστό η εξαγορά από την koenigsegg ναυάγησε στο παρα 5 πριν λίγες βδομάδες, μετά ήρθε η ολλανδική Spyker και ήθελε να αγοράσει τη saab. Η GM αρνήθηκε και έτσι αποφασίστηκε να κλείσει η μάρκα. Σήμερα όμως η Spyker έρχεται με νέα πρόταση (ικανοποιώντας όλα τα αιτήματα για τα οποια αρνήθηκε την προηγουμενη προσφορά η GM) και μάλιστα την ανακοίνωσε στο κοινό ώστε να μπορέσει να στριμώξει περισσότερο την GM αφού σίγουρα νοιάζεται για την εικόνα που περνάει προς τα έξω. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορα κάτι μπορεί να γίνει... εγώ κρατάω ακόμα τις ελπίδες μου!

παρακάτω το γράμμα της Spyker:
(δεν μπορώ να το μεταφράσω αλλα νομίζω όλοι μπορούν να διαβάσουν αγγλικά)

"We have made every effort to resolve the issues that were preventing the conclusion of this matter and we have asked GM and all other involved parties to seriously consider this offer," said Muller.

"We are very confident that our renewed offer will remove the impasse that was standing in the way of an agreement on Friday, and this would still allow us to conclude the deal prior to the expiry of the deadline originally set by GM of December 31st", said Muller.

"Despite our collective eleventh hour set-back, we are returning to the table with a renewed offer, that addresses every known issue brought to light during the initial negotiations and that has the full backing of the Saab Management. The new offer eliminates the need for an EIB loan approval prior to year end, for example, which will allow the deal to be concluded within GM's deadline.

Our efforts are based on our passion for saving an iconic brand that we would be honoured to shepherd, and the jobs and livelihoods of thousands of loyal Saab employees, suppliers and dealers around the world. Some 1,500,000 Saabs are on the road today and their proud owners would no doubt welcome the survival of this phenomenal brand", he added.

In Spyker's view, the ownership of Saab by Spyker Cars would add a lot of value to both parties. For Spyker, Saab would bring a strong, global distribution network consisting of no less than 1100 dealers, state-of-the-art production facilities, a truly dedicated work force and solid engineering, sourcing and research & development capabilities. Likewise, Saab would receive the financial backing required to compete as a competitive global brand, along with an entrepreneurial leadership team sensitive to the uniqueness, heritage and individuality of the Saab brand. Throughout these negotiations, both Spyker and Saab leadership have proven that they share a mutual vision for just such a partnership.

"Our company motto is nulla tenaci invia est via - for the tenacious no road is impassable," said Muller, "And we intend to remain true to that throughout these negotiations as we bid to secure Saab's future and revive the company."


Τα καλύτερα αυτοκίνητα που μας έδωσε η SAAB:

*Το post θα ολοκληρωθεί σταδιακά αφού μάλλον θα είναι αρκετά μεγάλο

Saab 92001: Γνωστό και ως Ursaab ήταν το πρώτο πρωτότυπο τις εταιρίας που αργότερα βγήκε στην παραγωγή ως Saab 92. Ήταν πολύ πρωτοποριακό για την εποχή του, σχεδιασμένο από μια ομάδα 20 ατόμων που δεν είχαν πείρα σε κατασκευή αυτοκινήτων (μονο αεροπλάνων) από τους οποιους λέγεται ότι μονο οι 2 είχαν άδεια οδήγησης. Ο σχεδιασμός του είναι σε σχήμα φτερού αεροπλάνου (προφίλ), και φορούσε ένα 2-stroke κινητήρα (18 hp) με κίνηση στους μπροστινούς τροχούς. Η προστασία που πρόσφερε σε περίπτωση σύγκρουσης αλλα και η εκμετάλλευση του εσωτερικού ήταν πολύ μπροστά για την εποχή του.


Saab 96:
Ένα μοντέλο πολύ ιδιαίτερο για την εταιρία, κρατήθηκε στην παραγωγή για 20 χρονια από το 1960 ως το 1980. Ξεκίνησε με 3 κυλίνδρους 2-stroke κινητήρες και αργότερα V4. Είχε την κίνηση εμπρός και ο λεβιές ταχυτήτων ήταν στην κολόνα του τιμονιού κάτι που εκτιμήθηκε από τους οδηγούς rally (γρηγορότερες αλλαγές), και αυτό μας φέρνει στην λαμπρή πορεία του στα rally! 3 συνεχόμενες νίκες στο rally RAC (1960,61,62) και άλλες 2 συνεχόμενες νίκες στο rally monte carlo (1962-63) με οδηγό τον θρύλο Eric Carlsson (που αργότερα έδωσε το όνομα του σε επετειακές εκδόσεις αυτοκινήτων της εταιρίας).





Saab 99: Βγήκε στην παραγωγή από το 1968 μέχρι το 1984 που αντικαταστάθηκε από το 900, Κυκλοφόρησε με πολλά διαφορετικά μοτέρ, άλλα για την ευρώπη άλλα για την αμερική κτλ οποτε δεν θα αναφερθώ ιδιαίτερα. Είναι πολύ σημαντικό γιατί έφερε πολλές καινοτομίες για τα αυτοκίνητα δρόμου με μεγαλύτερη από αυτές το turbo (αφού μέχρι τότε χρησιμοποιείτο μονο από την 911 τις εποχής που μονο αυτοκίνητο δρόμου δεν ήταν τότε). Και αυτή του η καινοτομία μας φέρνει στο σημαντικότερο 99 το Turbo. Έκανε το ντεπούτο του στην έκθεση τις φρανγφούρτης το σεπτέβρη του 1977. Φορούσε ένα 2λίτρο κινητήρα με turbo στα 145 hp και ήταν απιστευτα γρήγορο για την κατηγορια του αφού εκτος της δύναμης ήταν ένα από τα πιο καλοστημένα προσθιοκινητα της εποχής του γιαυτο και χαρακτηρίστηκε ίσος το πιο drivers car που έβγαλε ποτε η saab.

Περιοδικό Wheels ιούλιος 1978: "Compare the top gear times and you'll see that the Turbo is almost as fast between 60 km/h and 160 km/h in fourth gear as any five-seater in the world."


Τιτλοι τελους για τη SAAB και τι αφηνει πισω της...




Τις επομενες μερες θα ακολουθησουν καποια ποστ για την ιστορικη εταιρια που δυστιχως βαζει λουκετο. Ολα αυτα που μας εδωσε και αυτα που αφηνει πισω...SAD DAY today!!!


Και στο λονδίνο θα στο τραγουδώ...

Επέστρεψα από το επικό ταξίδι μου στο νησί που ακομα πιστεύουν στις βασίλισσες, και λέω επικό γιατί χρειάστηκα λεωφορεία,τρένα,αεροπλάνα και αλλα τόσα τρένα μέχρι να φτάσω.


Γνώρισα και το sheffield και μπορώ να πω ότι μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, όμορφη πόλη με pub κάθε 10 μετρα, αυτά είναι!! Κάθε πρωί english breakfast και άφθονη μπύρα παρα το τσουχτερό κρύο.

Σκοπός όμως του ταξιδιού ήταν να συνοδέψουμε το ΑΠΟΕΛ και να πούμε ένα μεγάλο ευχάριστο για το εκπληκτικό ευρωπαϊκό ταξίδι φέτος, λίγο-πολύ όλοι περίμεναν ότι θα ηττηθούμε στο stanford bridge απέναντι στην ποδοσφαιρική υπερδύναμη chelsea fc αλλα δεν τους κάναμε τη χάρη! Παλέψαμε στο γήπεδο και πήραμε μια ιστορική ισοπαλία (2-2) αλλα και από την κερκίδα οι 5000 κάναμε το γήπεδο να μοιάζει GSP. Πίσω στα κρύα πλέον και την έναρξη τις εξεταστικής που ξεκίνησε πολύ καλά αλλα είμαστε ακόμη στην αρχή.... ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ everybody αν δεν υπάρχει άλλο post μέχρι τότε...


Ο Μπάμπης ο Φλου

Aναδιμοσειευω άρθρο από το zougla.gr, θα ήθελα πολύ να γράψω αυτά που θέλω για τον τεράστιο paulo σιδηρόπουλο αλλα λόγο χρόνου δεν μπορώ και πιστεύω ότι το άθρο καλύπτει τα βασικά που πρέπει κάποιος να ξέρει για τον πρίγκιπα του ελληνικού rock..

Ο «πρίγκιπας» του ελληνικού ροκ μας άφησε στις 6 Δεκεμβρίου 1990. Οι σημερινοί δεκαεξάρηδες τον ανακαλύπτουν και πάλι, πιάνουν την κιθάρα να τραγουδήσουν τα τραγούδια του και αυτό, από μόνο του, λέει πολλά.

Αυτόφωτος δημιουργός, χαρισματικός περφόρμερ που απενοχοποίησε τη χρήση της ελληνικής γλώσσας στο σύγχρονο ηλεκτρικό ήχο, σαρκαστικά ανατρεπτικός, τρυφερός αμφισβητίας, ο ροκ Καζαντζίδης.
Αυτοί είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που έχουν αποδοθεί στον Παύλο Σιδηρόπουλο. Ο «πρίγκιπας» του ελληνικού ροκ θ' ακολουθήσει τη μοίρα των τριών «J» της ροκ (Janis Joplin, Jimmy Hendrix, Jim Morrison).
Έγινε είδωλο, φωτογραφία, στάμπα σε μπλουζάκι, όπως όλοι οι μύθοι της ροκ μουσικής που έφυγαν νωρίς, νικημένοι από τον κόσμο των ουσιών, που τελικά δεν τους πρόσφερε ασφαλές καταφύγιο από την πνιγηρή πραγματικότητα.

Το ιστορικό πλαίσιο

Στα τέλη της δεκαετίας του '70 η δίψα για πολιτικό τραγούδι υποχωρεί. Μία μερίδα της νεολαίας ασφυκτιά στο υφιστάμενο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο και προσπαθεί να εκφράσει την ρήξη της με κάθε εξουσία μέσα από τη ροκ μουσική.

Η ζωή στις μεγαλουπόλεις δεν προσφέρει παρά αδιέξοδα και απογοητεύσεις και το κίνημα μεγαλώνει μέρα με τη μέρα.

Ο δρόμος έχει στρωθεί από την προηγούμενη δεκαετία με παρουσίες εμβληματικές, όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Δημήτρης Πουλικάκος και συγκροτήματα, όπως οι Aphrodite's Child (Β. Παπαθανασίου, Λ. Σιδεράς και Ντ. Ρούσος) Socrates drunk the conium, MGC, Juniors, Idols κ.α. Η ελληνική ροκ σκηνή έχει πλέον διαμορφωθεί με στέκια, συναυλίες και χιλιάδες οργισμένους οπαδούς.

Ρόκερ και στοχαστής

Μέσα σε αυτό το κλίμα δημιουργεί και αφήνει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Είναι ρόκερ και στοχαστής, με ρίζες από τον θρυλικό Ζορμπά, ανιψιός της γνωστής ποιήτριας Έλλης Αλεξίου.
Παιδί, εύπορης οικογένειας, με προσφυγικές ρίζες. Ο πατέρας του είχε εργοστάσιο παραγωγής χαρτιού για φωτογραφίες.

Η μουσική του πορεία αρχίζει στις αρχές του '70 στη Θεσσαλονίκη, όπου σπουδάζει στο Μαθηματικό του Α.Π.Θ.

Μαζί με τον Παντελή Δεληγιαννίδη σχηματίζουν το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας» και κυκλοφορούν τον δίσκο 45 στροφών «Το ξέσπασμα/Ο κόσμος τους». Εμφανίζονται στον ναό του ροκ, το club «Κύτταρο» και συμμετέχουν στη ζωντανή ηχογράφηση του κλασικού πλέον album «Ζωντανοί στο Κύτταρο».

Οι δυο τους (1972-1974) θα ενσωματωθούν στα «Μπουρμπούλια» και θα ηχογραφήσουν τον «Ντάμη τον Σκληρό» (ο αρχικός τίτλος «Ντάμης ο ληστής εγκαταλείφθηκε ελέω λογοκρισίας).

Το σχήμα διαλύεται λίγο πριν την μεταπολίτευση. Τα «Μπουρμπούλια» ακολουθούν το Δ. Σαββόπουλο και ο Παύλος, συνεργάζεται ως τραγουδιστής με το Γιάννη Μαρκόπουλο. («Θεσσαλικός Κύκλος», «Μετανάστες», «Οροπέδιο»).

Η εποχή της «Σπυριδούλας»

Ο Παύλος, ο οποίος διαρκώς επεξεργάζεται το δικό του υλικό, συναντά ένα νέο γκρουπ που τον γοητεύει. «Το παίξιμο τους είχε αίσθημα, γουστάρανε που παίζανε, δηλαδή κινιότανε το πράγμα πάνω στο πάλκο». (περιοδικό Ποπ+Ροκ, Αύγουστος 1978).

Η μυθολογία του συγκροτήματος αναφέρει ότι βαφτίστηκε Σπυριδούλα, είτε από μία γάτα με αυτό το όνομα, που είχε ένα από τα μέλη του, είτε από τη γνωστή ιστορία της Σπυριδούλας (νεαρή οικιακή βοηθός που τότε είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, γιατί την κακοποιούσε με το σίδερο το αφεντικό της). (Άκης Λαδικός. «Παύλος Σιδηρόπουλος: Πού να γυρίζεις». Εκδόσεις Νέα Σύνορα).

ΦΛΟΥ

Μηδενιστικό και απαισιόδοξο, τρυφερό και βίαιο, οργισμένο και ταυτόχρονα ηττοπαθές. Αυτό ήταν το «ΦΛΟΥ». Όπως εύστοχα σημειώνει ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου, ο Παύλος ως τραγουδοποιός, πρώτη φορά μετά τους ρεμπέτες διαχειρίστηκε θέματα ταμπού: Εξάρτηση, ναρκωτικά, ερωτισμός, αναρχία, κοινωνικός αποκλεισμός, φετίχ, «μαύρη» λογοτεχνία.

Ο δίσκος πήρε το όνομά του από το τραγούδι που περιέχει με τίτλο «Ο Μπάμπης ο Φλου», πρόσωπο υπαρκτό που γνώρισε ο Παύλος στη Θεσσαλονίκη, στα φοιτητικά του χρόνια. Ήρωας του ένας φιλοσοφημένος γερομπεκρής με αγαπημένη του ατάκα «Φίλε μου, τα πάντα είναι φλου».

Για τον στίχο, ο Παύλος θα πει: «Στη δική σου δουλειά θα εκφραστείς με τον τρόπο που μεγάλωσες, που λειτουργείς και που είναι ο ελληνικός στίχος». Στο τραγούδι «Η ώρα του stuff», που αποτελεί την πρώτη κατάθεση του γύρω από το πρόβλημα των ναρκωτικών - που είναι πλέον και δικό του πρόβλημα - τον Παύλο συνοδεύει η Δήμητρα Γαλάνη.

Δεν αναφέρεται το όνομά της, επειδή εκείνη την περίοδο ανήκε σε άλλη δισκογραφική εταιρεία. «Οι σοβαροί κλόουν» καταγράφουν το κλίμα από τα φοιτητικά αμφιθέατρα και το αδιέξοδο των νέων παιδιών.

Στο τραγούδι «Τω αγνώστω Θεώ» δεν θα διστάσει να ειρωνευτεί «αριστοφανικά» ακόμη και το Μίκη Θεοδωράκη. «Ήταν πρωί τ' Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή/σκοράριζες το θάνατο κει στη δεξαμενή».
Φινάλε με το «Εν κατακλείδι» κατά την πρακτική του Lou Reed που και αυτός έκλεισε το δίσκο του Transformer, με ποίηση του Βρετανού Έλιοτ.

Στο ΦΛΟΥ συμπεριλαμβάνεται και το «Ξέσπασμα» από τον πρώτο μικρό δίσκο που κυκλοφόρησε με τον Π. Δεληγιαννίδη.

Η σύνθεση του γκρουπ την εποχή της ηχογράφησης του δίσκου: Παύλος Σιδηρόπουλος (τραγούδι, κρουστά), Βασίλης Σπυρόπουλος (κιθάρα), Νίκος Σπυρόπουλος (κιθάρα, πιάνο, συνθεσάιζερ, φλάουτο), Τόλης Μαστρόκαλος (μπάσο), Ανδρέας Μουζακίτης (τύμπανα).

Παραγωγός του δίσκου ο Θ. Σαραντής με βοηθό τον Μάνο Ξυδού. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει στις αρχές του '79.

Το τέλος

Μετά το ΦΛΟΥ, οι Σπυριδούλα διαλύονται και ο Παύλος δημιουργεί με τον κιθαρίστα Θοδωρή Παπαντίνα την «Εταιρεία Καλλιτεχνών». Πρωταγωνιστεί στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος» όπου ερμηνεύει και το δημοφιλές «Αν μ' αγαπάς», σε στίχους και μουσική του σκηνοθέτη.

Το 1980 δημιουργεί ένα νέο γκρουπ τους «Απροσάρμοστους». Δύο χρόνια αργότερα κυκλοφορεί τον δίσκο «Εν λευκώ.» που λογοκρίνεται. Το 1985 κυκλοφορεί σε παραγωγή του Δημήτρη Πουλικάκου το δίσκο «Zorba the freak» και το 1989 το ζωντανά ηχογραφημένο «Χωρίς Μακιγιάζ».

Το 1990 παραλύει το δεξί του χέρι εξαιτίας κάποιου προβλήματος στα αγγεία. Το δένει και συνεχίζει τις ζωντανές εμφανίσεις του. Θα μας χαιρετήσει οριστικά στις 6 Δεκεμβρίου 1990 από χρήση υπερβολικής δόσης ηρωίνης στο πατρικό του σπίτι.

Κηδεύεται στον Κόκκινο Μύλο. Ο αγαπημένος ήρωας της ελληνικής ροκ μουσικής έχει ήδη γεννηθεί.

Δισκογραφία

Ένα χρόνο μετά το θάνατο του, το 1991, οι «Απροσάρμοστοι» κυκλοφορούν το «Άντε και καλή τύχη μάγκες» που περιέχει κομμάτια ηχογραφημένα από τον ίδιο και άλλα με τη συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών.

Το 1992 ακολουθούν «Τα μπλουζ του πρίγκιπα» με δοκιμαστικές (demo) ηχογραφήσεις από το 1979 έως το 1981.

Το 1994 κυκλοφορεί ο διπλός δίσκος «Εν αρχή ην ο λόγος» με ζωντανές ηχογραφήσεις από το 1978 έως το 1989.


Όλη η Ευρώπη ένα γήπεδο

Το ευρωπαϊκό ταξίδι και όνειρο χιλιάδων φτάνει στο τέλος του, όχι με την καλύτερη κατάληξη, μάλλον μας έχει αφήσει με μια γλυκόπικρη γεύση αλλα ας μην είμαστε αχάριστοι, σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός.

Μας μένει ακόμα ένα ταξίδι στο μακρινό μουντό λονδίνο και ποιος ξέρει με λίγη βοήθεια της τύχης και υπερπροσπάθεια ίσος ξαναξεκινήσουμε τις ευρωπαϊκές μας περιπλανήσεις.... London here we come!


Η διαθήκη

Μιας και επανήλθα στα posts σήμερα είπα να γράψω ακόμα ένα για μια ταινία μικρού μήκους που είδα σήμερα το πρωί. Είναι μικρού μήκους (μα πολύ μικρού!) αλλα θα αγγίξει τους αυτοκινιτοφιλους.. πιστεύω οι δημιουργοί του εμπνεύστηκαν από το θεϊκό randevouz του 1976 (θα γράψω ένα post σύντομα για όσους δεν γνωρίζουν). Πρωταγωνιστής είναι το nissan GT-R αλλα και ο πρόγονος του Datsun 240z, απολαύστε το...


Μερες αργιας

Ειχα παραπολυ καιρο να γραψω νεο ποστ και αυτο που διαβαζεις το γραφω απο το iphone και τελικα αυτο ειναι το προβλημα, οταν ειμαι σπιτι εχω παντα κατι πολυ σημαντικο να κανω (διαβασμα;) και δεν εχω χρονο για blogging, ισος τελικα αυτη να ειναι η λυση... Blogging on the road

*το ποστ ειναι ανορθογραφο και χωρις τονους (δυσκολευομαι να βαζω τονους στο iphone)
*λογο αποχης απο το blogging τον τελευτεο καιρο δεν εγραψα για σοβαρα θεματα που θα ηθελα (επετειος πολυτεχνιου, και καταντια του κυπριακου ποδοσφαιρου) ισως το κανω οταν βρω χρονο
*εψες καταλαβα ποσο εχουν πλησιασει τα χριστουγεννα οταν ειδα στην πλατια της bratislavas να στολιζουν το δεντρο (photo)


- Posted from my iPhone



Πατρίδα


Λοιπóν, αγρίεψε ο κóσμος σαν καζάνι που βράζει
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολóς
Πóτε πóτε γελάμε, πóτε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρóς.

Μα óταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω óτι δεν έχουν νέα για να μου πουν
Ήμουν εγώ στη φωτιά, ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοικτά.

Είδα τον πóλεμο φάτσα, τη «φυλή» και τη «ράτσα»
προδομένη απó μέσα, απ' τους πιο πατριώτες
Να χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με τ' óπλο στο στóμα
Τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα τη Βουλή.

Κάτω απó ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανó σαν λεκέδες
Μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ.

«Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν!
Τι ωραία που πέφτουν...»

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ' τη Σμύρνη
στη Δράμα πρóσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος, Κύπριος φυγάς στο μαύρο τóτε Λονδίνο
στα είκοσι επτά του στα δύο τον κóψανε οι Ναζί.

Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ' άδειο ξενοδοχείο
Αμερικάνικες βóμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάμε στης πλατείας τη γιορτή.

Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πóλης
είδα τα χέρια, τα πóδια πεταμένα στη γη
είδα να τρέχουν στο δρóμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική.

Εδώ στην άσχημη πóλη που απ' την ανάγκη κρατιέται
ένας λαóς ρημαγμένος μετάλλια ντóπας ζητάει
Ολυμπιάδες κι η χώρα ένα γραφείο τελετών
θα σου ζητήσω συγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ.

Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι κι απ' την Ομóνοια
να πετάν δακρυγóνα στο πυροσβεστικó
Στο παράθυρο εικóνισμα, άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακó.

Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη Γραμμή
για μια πóρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα
Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη
ο Σολωμóς με Armani και την καρδιά ανοιχτή.

Δε θέλω ο εαυτóς μου να 'ναι τóπος δικóς μου
ξέρω πως óλα αν μου μοιάζαν θα ταν αγέννητη η γη
Δε με τρομάζει το τέρας, ούτε κι ο άγγελóς μου
ούτε το τέλος του κóσμου, με τρομάζεις εσύ.

Με τρομάζεις ακóμα, οπαδέ της ομάδας
του κóμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα του Θεού, ρασοφóρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο

Προσεύχεσαι και σκοτώνεις, τραυλίζεις ύμνους οργής
έχεις πατρίδα το φóβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο κι óχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω

από το τελευταίο album του Aλκίνοου Iωαννίδη, Νεροποντή (2009)

Προτεινόμενη ταινία

Μέσα στις εκατοντάδες πατάτες που κυκλοφορούν καθημερινά κάθε τόσο βγαίνουν και 1-2 ταινίες που αξίζουν να δεις.
Μετά το καταπληκτικό "The boat that rocked" η επόμενη ταινία που προτείνω είναι το "Taking of Pelham 123" με τεραστια ονόματα του hollywood στο cast: Denzel Washington, John Τραβόλτα και James Γκαντολφίνι μας φέρνουν μια old school hollywood ταινία δράσης και έξυπνου σεναρίου. Φυσικά δεν λείπουν οι κλασσικές αμερικανιές αλλα τελοσπάντων..
Δεν πρόκειται για epic ταινία αλλα είναι μια χαρά για να πέραση η νύχτα (με τέτοια παγωνιά που να βγαίνεις).

*Όπως πάντα περιμένω σχόλια στα comments :)